అనునిత్యం పరిశ్రమించు కాలం లా ....

Thursday, February 3, 2011

గిల్లి గిచ్చి వెళ్లింది


నిన్న నేను నేను కాను
చిన్న గడియ మార్చే నన్ను 
సన్నగున్న కన్నె పిల్ల
నన్ను చూసి నవ్వేను
అంతలోనే గుండెకాయ
తుళ్ళి పడే ఎందుకనో
నన్ను ముట్టి, కన్ను కొట్టి,
గిల్లి గిచ్చి ఎల్లెరా
ఎప్పుడంటే...?
ఎవరంటే.....?
కలలో జాబిల్లి రా...
సుందర్

నన్ను చాలా ఆకర్శించింది

కళ అనేది ఒకరి సొత్తు కాదు. కళ ఒక అద్భుతమైన విన్యాసం కావచ్చు, చాతుర్యం కావచ్చు ఇంకా పరిపూర్ణత్వం కావచ్చు  ఒక్కొక్కరిలో ఒక్కో కళ దాగి ఉంటుంది. కొంత మంది చాలా బాగా పాడగలరు. కొంత మంది అనర్గలంగా మాట్లాడగలరు. కొంత మంది  బాగా విశ్లేషించగలరు. కొంతమంది చాలా అద్భుతంగా ఆడగలరు. ఇలా చెబుతూ పోతే అనేక కళారూపాలు మన కళ్ల ముందు కదలాడుతూ ఉంటాయి. ఇక నేను చెప్పేది దేనిగురించంటే నేను అలా దారెంట వెళ్తున్నానా...పక్కనే ఒక చిన్న అమ్మాయి. సుమారు పది పన్నెండు ఏళ్లుంటాయి. ఒక సన్నటి తీగ మీద ఏ ఆదారం లేకుండా కళ్లకు గంతలు కట్టుకుని నడుస్తోంది. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి నా ఒళ్లు గగుర్పొడిచింది. ఒక వేళ ఆ అమ్మాయి పడిపోతే....